Film Festival

54d78a8867a4b9d8318428a248f1f607.jpg

5dbe45b0c5abca9aeee7895c0fc9c463.jpg

378544ac51eedca886b0f6e2f5031fe2.jpg

22d5e75c1e367cf8384b92b4a86e9b52.jpg

24b6b2e545219b3fb464f051d851ab13.jpg

778f12a1d4e31e52842d7ab4c7f0fe2f.jpg

04512972a1ae8a66c4b0a582c495f411

b259cb16130d277cf198ef45b68d1a99

db1eac2c1ee927f04044235156d1adc9.jpg

Advertisements

Motorbike – Vietnamese “magical carpet” and the floral sun protection

5f2ca5a2-1e99-4ef0-b193-70b7178f48c9.jpg

For Vietnamese, a motorbike is not just a vehicle, but an essential part of one’s existence and a specific cultural metaphor. At the moment, Vietnam has more than 37 million of motorbikes. The number of motorbikes continues to rise and creativity always finds its place to comment the change.

The award-winning documentary photographer Christian Rodriguez has made his photo project called “Motobike”. Rodriguez is a photographer interested in topics such as identity and gender, so the fact that more than a half of motorbike drivers are women stroked his artistic language. In this collection, he photographed a new design of the female motorbike jackets which cover the whole body. It is believed that females in Vietnam should take care about their skin color and think about their social status while riding the bike. Different social changes bring the certain norms of behavior visible. Christian Rodriguez made a representative photo collection of it.

David Kelley – humanizing design

 

Dejvid Keli, osnivac IDEO  firme poznate po human-centered pristupu dizajnu govori o transformaciji dizajnerske profesije od individualizma ka dizajnu kao kolektivnom sportu. Timski rad i indisciplinarnost, po recima Kelija, vodi ka eksploziji novih ideja i ohrabruje kreativnost koja u pomenutoj kombinaciji revolucionarna.

U ovom intervju možete saznati kako je nastao IDEO, kakvim projektima se bave i način na koji angažuju antropologe i dizajnere u procesu kreiranja inovativnih i efikasnih rešenja za različite društvene izazove.

5 koraka design thinking metodologije

12345-1024x592-960x555

“Design thinking is both a process and mindsets. The process has three key parts: Frame, Imagine, Make.”

                     – LimeDesign

Svaki od tri osnovna koraka (Okvir, Zamišljanje, Pravljenje) ima svoje elemente koji bivaju razrađeni tokom grupnih aktivnosti. Design thinker prolazi kroz sledeće elemente kreacije:  empatija, imaginacija, brejnstorming, pravljenje prototipa i testiranje.

I – EMPATIJA

Hodaj u tuđim cipelama. Istinsko razumevanje drugara iz klupe, nastavnika, ili bilo kog zaposlenog u školi važno je za realizaciju malih školskih projekata. Učenje empatije u školi lako se širi i van nje.

II – DEFINISANJE

Glasno govorenje o problemu koji se pojavio. Važno je da se čuje što više glasova. Stavljanje situacije u kulturno-društveni kontekst.

III – BREJNSTORMING

Potrebno je skupiti sve ideje koje vode ka rešenju. Osloboditi učenike od presije da mogu kazati pogrešan odgovor. U procesu učenja, ne postoje pogrešni odgovori.

IV – PROTOTIP

Prvo donešeno rešenje i metod realizacije treba proveriti u krugu poznatih ljudi i videti kako funkcioniše. Praviti beleške i unaprediti funkcionalnost.

V – TESTIRANJE

Uvek isprobaj naučeno ili kreirano u praksi. Ako je projekat neuspešan iz toga će deca naučiti i biće motivisana da kroz kreativan process pokušaju da urade bolje. Ovo je trenutak u kojem razvijate njihovo kritičko mišljenje i istraživačke sposobnosti.

 

Super linkovi za dalje čitanje:

K12 Lab Network – http://www.k12lab.org/

Design Thinking in Schools – http://www.designthinkinginschools.org/

Stanford University – http://dschool.stanford.edu/dgift/

Desig for Change – http://www.dfcworld.com/

IDEO – https://www.ideo.com/work/toolkit-for-educators

Film Most Likely to Succeed – http://mltsfilm.org/

Edutopija  – http://www.edutopia.org/blog/improving-schools-through-design-thinking-thomas-riddle

Design thinking

Print

 

“U obrazovanju, design thinking osnažuje đake da uoče kako mogu da kreiraju sopstvenu budućnost koristeći okvire različitih disciplina. “

Kada predstavljamo design thinking (DT) koncept, zapravo govorimo o načinu kreiranja koji u centar interesovanja stavlja istinske ljudske potrebe. O stvarnim ljudskim potrebama učimo interesujući se za svakodnevni život običnog čoveka. U procesu kreiranja idealnog rešenja za bilo koje društveno pitanje potreban je tim najrazličitijih osoba. Zbog toga je design thinking timska metodologija. Ona stvara okruženje u kojem važi sistem vrednosti uvažavanja grupnog rada i razvoj veština potrebnih za razumevanje osećanja osoba sa kojima sarađujemo. Empatija se smatra osnovnim elementom produktivnosti u bilo kojoj oblasti poslovanja i učenja. Vega omladinski centar i DFC Srbija su prepoznali kako da design thinking prilagode obrazovnom sistemu. Razvoj filantropije, samopuzdanja, samoinicijativnosti i kreativnosti obrazovni je sistem kakav definitivno želimo da stvorimo među nadolazećim generacijama u Srbiji. Zato vas u ovom kratkom tekstu upoznajemo sa design thinking metodologijom koju nevladina organizacija Vega omladinski centar iz Beograda primenjuje u svom radu kroz Školu za superheroje i Design for Change globalni pokret.

DT koncept potiče od dizajna kao kreacije i razvija se ka dizajnu kao modelu razmišljanja (design thinking). O proizvodima se razmišlja u kontekstu kulture za koju se on stvara. Dakle, dizajner misli na ekološke potrebe, zdravstvene potrebe korisnika, obrazovni aspekt i sl. Za ovako kreirane proizvode potrebno je istraživanje i istinsko interesovanje za onog Drugog. Onaj Drugi može biti osoba, tim, zajednica za koju smatramo da nam je prepreka, prijatelj ili stranac. Upravo primenjujući design thinking upoznajemo drugu stranu priče, učeći se koracima istraživanja, intervjuisanja, mapiranja izvora problema i pokušavajući da pre osuđivanja prošetamo u tuđim cipelama. Design thinking potencira rešavanje zadataka u timu, jer time se dolazi do boljih solucija, a deca kroz timski rad uče se demokratskim principima građanstva: tolerancija, glasanje i većinsko usvajanje najboljeg predloga, brejnstormig, samoinicijativnost. DT je potreban školama, jer njegovo primenjivanje stavlja učenicima do znanja kako postupnim koracima, postavljajući konkretna pitanja svom timu, a zatim i ljudima koji su direktno ili indirektno uključeni u određeni izazov, mogu da promene izvesnu situaciju.

Cilj primenjivanja DT u školama jeste pripremanje učenike za realnost van školskih institucija i teorijskih saznanja koje se stiču za školskim klupama. Svet van škole postoji i što pre deca počnu da ga izazivaju, to će se bolje snalaziti u situacijama kroz kasnije školovanje, građanske aktivnosti i zapošljavanje. Zbog toga su veštine 21. veka sastavni deo diskursa DT. Veštine 21.veka (http://www.vega.org.rs/design-for-change/vestine-21-veka/) zahtevaju od individue da bude fleksibilna, da dobro funkcioniše u timu, da ume da racionalizuje situaciju u kojoj se nalazi, da pazi na osećanja i potrebe grupe sa kojom sarađuje, da deluje efikasno ali da zadrži kreativan proces dolaženja do rešenja bilo kog zadatka. DT nas pre svega uči kako da učimo. Ovo je najdragocenija veština koju bilo ko može da ponese iz škole.

learnnovators_design-thinking_elearning_2

 

Zbogom “bankarsko obrazovanje”!

Reforme u obrazovnom sistemu Srbije ne čini se da su u skladu sa stvarnim potrebama realnosti kakva diplomce čeka jednom kada napuste školske institucije. Ako se osvrnemo na knjigu Paola Freirea “Pedagogija obespravljenih” (http://pescanik.net/politika-oslobodenja/), lako ćemo zaključiti da se školski sistem u Srbiji može svrstati pod tip “bankarskog obrazovanja”, u kojem je učitelj uglavnom nepogrešivi autoritet, a učenik taj koji beleži i pamti informacije. On ih poput bankara čuva, bez znanja na koji način kolekciju informacija može interpretirati, kreativno upotrebiti u odnosu sa drugima koji poseduju drugačiji set saznanja. Nasuprot “bankarskom obrazovanju”, design thinking posmatra obrazovanje kao proces saznavanja, uviđanja, povezivanja, a ne taksativnog pamćenja. Kroz design thinking učitelj saznaje od učenika šta ga motiviše na rad, te ga time ohrabruje da razvija sposobnosti kakve obično bivaju marginalizovane do kasnog doba školskog razvoja. Na taj način zaobilazimo paternalizam koji postoji u školskom i državnom sistemu. U prevodu, na svim društveno-kulturnim nivoima dešava se unižavanje i stvaranje odnosa inferiornosti, što se može tumačiti kao degradirajući društveni element. Iz tog razloga, moto Design for Change globalnog pokreta koji DT metodologiju primenjuje u preko 30 zemalja sveta glasi I CAN ili JA MOGU. Deca su ta koja mogu sama da uvide, iskomuniciraju ideju i promene stvari koje im se ne dopadaju. Na učiteljima i roditeljima je da im veruju i da im dozvole da izraze kreativnost, a da za to ne budu kažnjeni niti nagrađeni.

NVO Vega omladinski centar iz Beograda pridružila se globalnom pokretu Design for Change (www.dfcworld.com) iz Indije koji primenjuje Design thinking metodologiju za obrazovanje dece u osnovnim i srednjim školama. Vega omladinski centar prva je organizacija predstavnik DFC-a u Srbiji. Design for Change škole u formalnom i neformalnom kontekstu postoje u preko trideset zemalja širom sveta. Design thinking onako kako se primenjuje u okviru Design for Change škole, ohrabruje decu da kažu JA TO MOGU. Ovo se odnosi na male promene u njihovom okruženju, koje će biti donete kroz zajedničko odlučivanje u malim grupama, intervjuisanje svih kojih se određeni problem tiče, istrživanje, analiza i smišljanje najefikasnijeg ali najkreativnijeg rešenja. Škole koje će pripremiti učenike za svakodnevni život van školskih institucija, koje će ih naučiti solidarnosti, empatiji i liderstvu, promena je kakva je potrebna društvu.

Design for Change pronalazi svoje utemeljenje ne samo u dizajnu kao logičnom i kreativnom procesu, već i u društvenim naukama poput psihologije, pedagogije i antropologije. Antropološki okvir se najkonkretnije ogleda kroz etnografska istraživanja, sakupljanje podataka, njihovu analizu, obavljanje intervjua i razumevanje kulturnog konteksta na osnovu zabeleženog iskustva. Takođe, pristup vizuelnog beleženja zarad kasnije analize, interpretacije I reprezentacije, spontano navodi đake da postanu svesna medijske sfere i njenog uticaja u društvu. Kroz pisanje dnevnika, crtanjem emocionalnih mapa, korišćenjem fotografije i videa, deca shvataju kako realnost biva kreirana kroz male vizuelne sekvence. Poenta svakog koraka je kontekt situacije, mala i velika slika i konstanto propitivanje istintosti neke radnje. Kroz ovaj model učenja deca spontano saznaju o etičkim kodovima prilikom neke društveno-angažovane akcije.

Jedan od elemenata Design for Change metodologije jeste zamišljanje (imagination). Deca su najmaštovitija i ne treba im uskratiti ovaj dar uz pomoć kojeg su sposobna da čine najneverovatnije stvari. Design for change na svojstven način disciplinuje imaginaciju i prilikom svakog postavljenog izazova poziva decu da zamisle najkreativnije moguće rešenje za stvarnu situaciju. Ovo je način da nova škola za superheroje ne ubije kreativnost kod dece, što se nažalost često dešava tokom formalnog obrazovanja.

Venesa Mušović

Reference ka više informacija o desing thinking metodologiji

K12 Lab Network – http://www.k12lab.org/

Design Thinking in Schools – http://www.designthinkinginschools.org/

Stanford University – http://dschool.stanford.edu/dgift/

Desig for Change – http://www.dfcworld.com/

IDEO – https://www.ideo.com/work/toolkit-for-educators

Film Most Likely to Succeed – http://mltsfilm.org/

Edutopija  – http://www.edutopia.org/blog/improving-schools-through-design-thinking-thomas-riddle

 

Official Taste Of #Cohubiting

Last month I’ve been designing from southern Spain and Portugal, soaking up inspiration in the spirit of the coast and  getting lost in colorful details of Portugueseazulejos. The charm of Iberia.
Keywords for this winter: middle of December in Malaga, Christmas in Granada, New Year with Setubal family.

From January the 7th I’ve joined COHUBITING, coworking and coliving in a shared beach house. This month we are in Faro.

working-place

It’s last day of the month. I am listening to Nouvelle Vague, sitting by the orange- tiled table, barefoot, with the view on the lagoon, with background sounds of cheerful people enjoying this summer- January- beach day.

terrace

This morning Kaisu realized this is our last Sunday in Vera’s café, and it made us all a bit sad. We will miss our morning gatherings, just one of our small daily traditions.

beach

Who would say the 10 am coffees could be so prolific? Plans have been made, new ideas were born. In what kind of company you could share your plans for today while drinking out meia de leite on a sunny terrace?

surfing

Being with the right people on a right place does magic.
A day continues in our working place (big living room filled with light and Spotify sounds).
There is something about being in a space where people are working on things they are enjoying. Some kind of strong energy and enthusiasm that makes you engaging even more to your working process. (And there is  a bit of feeling guilty doing nothing when everybody else is in a super- productive mood.)
hands
Time before dinner  is reserved for most beautiful sunsets. There is no better thing to do after working hours than witnessing the most beautiful end of the day. Every single day was a  different experience. Our phone galleries speak for itself, mainly filled with photos of the sky.
suset
I still have seven more mornings in Faro, with the irreplaceable moment of Atlantic wind waking me up, while falling in love anew with the view of the lagoon.
food
In seven days whole group is moving to Spain, and getting more members into our small #cohubiting family.
See you in Gandia.