Fashion tribes: more than hipsters

“The street is the theater of life”

Daniel Tamagni is a freelance photographer and an identity explorer from Italy. Although a fashion oriented photographer, he finds his subjects outside in the wild streets of Africa, Cuba, Bolivia and Burma. He adopts a specific socio-anthropological perspective while looking through his lens. One of his latest project titled “Fashion tribes: Global street styles” represents an amazing insight into the exotic subculture groups of young people in the developing countries. The fashion styles these groups create is a mishmash of modern and traditional. They are mirroring the globalization and its heterogeneity. Hipsters, punks, hard metal rockers, everyone is there.

For more photos click here.

9d7ce82816737b9ee0f08fc052154a45

1fa06f5d6bb4728a7d2d9bcb5bb12f9e6725bf9a-21eb-4b93-82b7-4964bd75ca6e-1

d5ca7da1faefe3c10175254d8073923b

_DSC1120 copertina.JPG

http://www.designfaves.com/author/venesa

The tea kettle adventures

Esha Biwas latest photo project called “The tea kettle adventures” is real creative refreshment. This photographer traveled around the world while an ordinary kettle was mirroring one of the warmest moments she experienced along the road. During the period of four years, Esha was memorizing life in an extraordinary and absolutely unique way. She got an idea about a different kind of doing  “selfies” and it turned to be very very cool.

You can see more of “The tea kettle adventures” on Esha Biswas’ website.

eshabiswas9

eshabiswas2

eshabiswas3

eshabiswas13

eshabiswas1

 

 

 

Kako vam se dojmi Ulcinj? (prvi deo)

DSC_0028.JPG

Ako ste radoznali samo malo više od prosečnog turiste, koji često ne zna gde je prispeo, ni gde da traži saznanje o gradu u kojem se nalazi, ubrzo ćete shvatiti da je dobar deo ulcinjskih lokalaca hodajuća enciklopedija kada je reč o istoriji i etnologiji grada i stanovništva. Ulcinjani su svesni da je potrebno mnogo vremena provesti u ovom primorskom gradiću da bi se osetila njegova specifičnost, posebnost energije, društvenog karaktera, onog što zovemo kolektivni mentalitet, a pominjem ga samo zato što Ulcinjani veruju da postoje jasne odlike koje važe za svakog stanovnika. Kombinacija albanske tradicije i crnogorskog mentaliteta učinila je građane Ulcinja zanimljivim pojedincima i kolektivom vrednim upoznavanja. Bilo je potrebno razgovarati sa onima koji za sebe smatraju da imaju tipični ulcinjanski mentalitet i sa onima koji za sebe smatraju da njihov mentalitet ide van granica tog grada. Svako ima svoju priču. One se često sukobljavaju i beskrajno kontriraju jedna drugoj. Ipak, moguće je prepoznati obrasce kulturnog ponašanja tipičnog za većinu balkanskih varošica. Ulcinj i Ulcinjani vredni su upoznavanja. Ko ih ne želi razumeti ostaće zatočen u stereotipnim mišljenjima koja isplivavaju na prvo mesto[1]  ̶  Albanci. Oni koji Ulcinj gledaju kroz narod koji nazivaju Albanci, često nikada nisu imali susret ni sa jednim drugim Albancima, na primer sa Kosova ili Albanije. Stoga, skloni su komentarima poput – “Osećam se kao u Albaniji”.  Da ima i malo istine u ovom iskazu, bio bi to fenomen sam za sebe i ja bih mu se prva radovala. Dakle, Ulcinj nije Albanija.

DSC_0034.JPG

DSC_0230.JPG

Naracija običnih ljudi meni je najdraži izvor saznavanja o kulturi grada u kome se zateknem. Tek pošto čujem dovoljno od naroda, zaputim se u biblioteku po stručnu literaturu. Boraveći u Ulcinju duže od dva meseca, uverila sam se da su lokalci, ugostitelji i obični radnici, često elokventniji tumači kulture od onih sa kojima se stručno o pomenutim temam može govoriti. Cenim da su upravo ovi prenosioci legendi, mitova i kulturnih obrazaca svedoci, savremenici i aktuelni kreatori lokalne kulture.

Komunikacija  sa ljudima  dragocena je i vedra. Ako odlučite da posetite Ulcinj, ne propustite kafu sa nekim od lokalnih stanovnika. Ulcinjani su prema meni pokazali gostoprimstvo, radost susreta, istinski posvećeno vreme provedeno u razgovoru. Od Ulcinjana sam dobila odgovor na svako postavljeno pitanje, naravno, u formi u kojoj su ga u datom trenutku mogli pružiti. Sami sagovornici su „referenca za dalja čitanja”, jer su uvek radi da ostave svoj kontakt telefon, da preporuče drugog sagovornika, da te uzmu za ruku i odvedu do mesta o kojem govore.  Od Ulcinjana sam dobila knjige, razglednice, etnografske kataloge, besplatne kafe i pivo. Ulcinj ima svoje intelektualce, uspešne i ambiciozne tragače koji su proputovali svet i opet se vratili svojim korenima. Nešto magnetno ih veže za ovaj grad. Sa onima koji su u Švajcarskoj, Nemačkoj, Americi i sl. nisam stigla da porazgovaram. Postavljala sam provokativna pitanja o tzv. izuzecima. Zanimali su me svi izuzeci u gradu, ali o njima se teže priča, kao da teže da ih prikriju ili da ih kamufliraju pričom o spremnosti prihvatanja svega što im kroz grad tokom sezone prolazi.  Ulcinjani vole svoj grad, svoje more i sve što traže je poštovanje prema istoriji i kulturi koja u gradu postoji. Ukoliko ne želiš da uvidiš, nemoj da sudiš. To je nepisano pravilo. U gradu nema mesta za mrgudne revolucionare, za negativnu interpretaciju kulture. To se smatra uvredom koja će uslediti kaznom društvenog odbacivanja svakog „novajlije” i rođenog Ulcinjana koji novajlijom teži postati pod uticajem globalne kulture.

DSC_0067.JPGDSC_0043.JPG

DSC_0069.JPG

[1] Balkan je priča o stereotipima. Tuđa nesreća uvek je bila zabavnija balkanskom nesretniku. Zbog toga pozivam čitaoce ovog posta da se uzdižu iznad prosečnog, iznad površnog i zatvorenog kruga sveznanja. Izađite na ulicu, razgovarajte sa stanovnicima vašeg grada, kao da ste privi put u njemu. Iznenadićete se koliko vas je rutina i permanentni nevidljivi ritual odaljio od saznanja. Život je lako proživeti u okvirima poznatog, treba iskoračiti, izazvati život. Osetiti se živim.

Motorbike – Vietnamese “magical carpet” and the floral sun protection

5f2ca5a2-1e99-4ef0-b193-70b7178f48c9.jpg

For Vietnamese, a motorbike is not just a vehicle, but an essential part of one’s existence and a specific cultural metaphor. At the moment, Vietnam has more than 37 million of motorbikes. The number of motorbikes continues to rise and creativity always finds its place to comment the change.

The award-winning documentary photographer Christian Rodriguez has made his photo project called “Motobike”. Rodriguez is a photographer interested in topics such as identity and gender, so the fact that more than a half of motorbike drivers are women stroked his artistic language. In this collection, he photographed a new design of the female motorbike jackets which cover the whole body. It is believed that females in Vietnam should take care about their skin color and think about their social status while riding the bike. Different social changes bring the certain norms of behavior visible. Christian Rodriguez made a representative photo collection of it.